Hoe was het ook al weer

Met de jaarwisseling in zicht willen wij u in ieder geval nog de laatste stand van zaken melden, belangrijk genoeg want er komen toch telkens weer nadere verfijningen in uitspraken over lopende zaken. Het hele aandelenlease gebeuren sleept zich nu al grofweg een 8 jaar voort en nog steeds lopen er zaken bij diverse rechtbanken. Rond 2001 en verder in 2002, toen de aandelenkoersen naar beneden tuimelden, bleken de mooie beloften van de aanbieders van deze producten over grote winsten die behaald konden worden ineens niet meer waar te zijn.
Hoezo winsten?
Honderdduizenden aandelenleasecontracten waren ineens restschuldcontracten geworden. Restschulden van vele tienduizenden euro’s per contract waren geen uitzondering!
Weet u het nog? Legio Lease, een dochterbedrijf van Bank Labouchère verkocht die contracten bij de vleet! Vele prachtige benamingen kregen die contracten zoals Winstverdriedubbelaar, Winstvertiendubbelaar, Korting Kado enz. enz.). Omdat die contracten gretig aftrek vonden in de Nederlandse samenleving begonnen ook andere banken die contracten aan te bieden. Aegon, Fortis, Defam, Levob, DSB, Nationale Nederlanden, Ohra om er maar een paar te noemen.
Bank Labouchère werd door eigenaar Aegon in augustus 2000 aan Dexia Bank Nederland verkocht. Dexia zag het als nieuwkomer op de Nederlandse markt wel zitten met zo’n groot aantal over te nemen klanten. Alleen, wat zo mooi leek bleek ineens niet meer zo mooi te zijn….. koersval van al die aandelenpakketten zorgde ervoor dat Dexia restschuldpakketten had overgenomen.
Van al die aanbieders van leaseconstructies mag verwacht worden dat zij precies wisten wat het effect zou zijn als de beurskoersen drastisch zouden kelderen! Dat mag je in ieder geval van een financiële instelling verwachten dat ze daar precies van op de hoogte zijn. Dus ook Dexia zou dit geweten moeten hebben. Zij wisten precies wat de risico’s waren, maar toch wilde Dexia die hele handel graag overnemen. Het ging Dexia in eerste instantie niet om de contracten, maar om het aantal klanten dat ze met die overname erbij konden krijgen! Het pakte door de koersval nogal anders uit……

Proces na proces wordt door advocaten van aandelenleasegedupeerden gevoerd om de restschulden en de betaalde termijnen terug te krijgen. Weerspannigheid ten top, want een bank die tot terugbetalen gedwongen moet worden, zal zich met alle mogelijke middelen daar tegen verzetten. Uiteindelijk bereikten de Consumentenbond, de vereniging van Effectenbezitters, stichting Leaseverlies en de stichting Eegalease onder voorzitterschap van (wijlen) Wim Duisenberg (de voormalige president van de Nederlandsche Bank en de Europese Centrale Bank) in 2005 een akkoord met Dexia. De Duisenberg-Regeling was geboren.
Die Duisenberg-Regeling leek wel mooi maar aan die regeling zaten zoveel haken en ogen  dat in de meeste gevallen er eigenlijk niet zoveel meer te regelen was. Of men kwam er niet voor in aanmerking, of het was geen restschuldproduct enz. enz. Slechts een zeer beperkte groep gedupeerden kon er met een kwijtschelding van de restschuld mee weg komen. De rest bleef gewoon nog met de restschuld zitten. In die Duisenberg-Regeling werd ook nog gekeken naar eerdere, al afgelopen contracten. Een daaruit eventueel positief resultaat werd wel meegenomen in het eindresultaat van de Duisenberg-Regeling! 
Kortom: Veel gedupeerden bleven met een schuld zitten, al dan niet getoetst volgens de Duisenberg-Regeling. De processen tegen Dexia stapelden zich op. Ook de rechterlijke macht begon zich te roeren want al hadden de rechters voldoende “brood op de plank” (lees: nog te voeren processen), op een zo grote toestroom had men niet gerekend. Sterker nog: de know how ontbrak op dit specialistische gebied. Rechters dienden zich de materie van aandelenlease, beursterminologie en werking eigen te maken om een goed vonnis te kunnen uitspreken.
Die verstopping van de rechterlijke macht en de hoeveelheid aan processen tegen Dexia heeft Dexia aangegrepen om een beroep te gaan doen op de WCAM, de Wet Collectieve Afwikkeling Massaschade). Op 18 november 2005 werd bij het Gerechtshof te Amsterdam een verzoek ingediend om de Duisenberg-Regeling algemeen verbindend te laten verklaren. Na een hele week van procederen bepaalde het Hof op 25 januari 2007 dat de Duisenberg-Regeling voor iedere gedupeerde geldend was geworden.
Wilde men die regeling niet accepteren, dan diende de gedupeerde een “Opt-Out-verklaring” af te geven. In die “Opt-Out-verklaring” moest men aangeven niet gebonden te willen zijn aan die opgelegde Duisenberg-Regeling. Men had de tijd dat te doen tot en met 31 juli 2007. “Opt-Out-verklaringen” die later bij de notaris waren binnengekomen, zouden niet geldig zijn.
Een krappe 25.000 Dexia-gedupeerden zijn -volgens Dexia- niet met de Duisenberg-Regeling akkoord gegaan en daar worden nog steeds processen voor gevoerd.
Naarmate het langer gaat duren worden ook hoe langer hoe meer situaties van “het benadeeld zijn” nauwkeuriger door de rechters getoetst.
De laatste toets (uitspraak) is die van het gerechtshof Amsterdam.

Arrest Gerechtshof Amsterdam

Op 1 december 2009 heeft het Gerechtshof Amsterdam in een viertal Dexia zaken die in hoger beroep dienden arrest gegeven. Uitspraken van het gerechtshof heten een arrest.

Arrest is in Nederland de benaming voor een beslissing van een hogere rechter dan die van een eerste uitspraak in een zaak. De eerste uitspraak in een zaak wordt vonnis genoemd. De beslissing van een hogere rechter, zoals van het gerechtshof, de Hoge Raad der Nederlanden of de Raad van State wordt een arrest genoemd.
Een arrest kan zowel de bekrachtiging van een eerder bestreden vonnis (of eerdere arresten), als een gehele of gedeeltelijke vernietiging ervan bevatten. De rechter in het hogere beroep beslist dus opnieuw of beslist dat de zaak terugverwezen wordt naar de lagere rechter (rechtbank).

In deze vier zaken werden eerder in het vonnis behandelde bewijslasten nader aangescherpt en is het gerechtshof tot een verfijndere uitspraak (arrest) gekomen.
Met behulp van de volgende onderdelen uit een dossier (voor zover aanwezig) werd een arrest gegeven:

• netto-maandinkomen (inclusief evenredig deel van vakantie- en eindejaarsuitkeringen);
• huur- of hypotheeklasten voor de eigen woning voor zover deze het basisbedrag van het Nibud overtreffen;
• verplichtingen uit de lease-overeenkomst waarop de niet-nakoming van de onderzoeksplicht betrekking heeft;
• verplichtingen uit andere, eerder aangegane overeenkomsten tot effectenlease;
• verplichtingen uit andersoortige eerder aangegane kredietovereenkomsten;
• Nibud-basisnorm voor het betrokken type huishouden voor het kalenderjaar waarin de lease-overeenkomst is aangegaan.
  (Alle bedragen telkens per maand).

Waarschijnlijkheid gaan deze arresten model vormen voor veel van de komende uitspraken. Dus bij komende rechtszaken van aandelenlease zullen rechters kijken naar dit arrest en uitkeringen toekennen waarbij de bovenstaande criteria worden gehanteerd.
Dit zal naar alle waarschijnlijkheid gaan gelden voor vrijwel alle aandelenlease zaken van bijna alle aanbieders. Echter het komende jaar als er weer uitspraken komen, wordt pas duidelijk hoe zwaar rechters dit arrest mee wegen in hun beoordelingen.

Stand van zaken DSB

Op maandagochtend 19 oktober 2009 om 09:00 uur heeft de rechtbank van Amsterdam de DSB Bank failliet verklaard. U heeft daar ongetwijfeld kennis van genomen.
De twee bewindvoerders, de heren Rutger Jan Graaf Schimmelpenninck en Joost Kuiper, werden door de rechtbank als curatoren van DSB aangesteld. Voor u, als DSB-gedupeerde, voert o.a. Beursklacht een juridische procedure tegen de DSB. Met het failliet van de bank en het aanstellen van de twee curatoren is een nieuwe situatie ontstaan omdat alle vorderingen die men nu op DSB heeft, nu via de curator moeten lopen.
Beursklacht was al met DSB een schikkingstraject ingegaan.

Bij brief van 9 november 2009 van het advocatenkantoor Houthoff Buruma N.V. dat namens de curatoren van DSB Bank N.V. optreden, ontvingen verschillende belangenbehartigers, waaronder Beursklacht en de vereniging Payback, het verzoek voor een oriënterend gesprek.

Op maandag 16 november 2009 de vereniging Payback en Beursklacht, evenals andere belangenbehartigende partijen aan de bespreking met curatoren deelgenomen. De insteek van curatoren was hoofdzakelijk te weten te komen hoeveel gedupeerden er door de verschillende belangenbehartigers werden vertegenwoordigd. Op voorhand werd in deze bespreking met de curatoren gesteld dat het een open gesprek moest zijn, waar echter geen enkele juridisch recht aan ontleend zou kunnen worden. Met andere woorden: Alles wat gezegd wordt, kan je niet gebruiken om ergens op terug te kunnen vallen.
De enige helderheid die in dit open gesprek door curatoren gegeven kon worden, was dat het onderzoek nauwgezet zou plaatsvinden en er nog geen enkel zicht gegeven kon worden in hoeverre er iets verdeeld kon worden dan wel in welke volgorde de in te dienen claims behandeld zouden gaan worden.
Iedereen werd verzocht de vorderingen die zij menen op DSB Bank te hebben bij de curator in te dienen.

Ook voor wat betreft DSB moeten wij helaas zeggen wordt vervolgd.

Juridisch Advies Contract

Wij willen u attenderen op een nieuwe vorm van dienstverlening door Beursklacht.

Wanneer u bij Beursklacht B.V. een juridisch Advies Contract afsluit, betaalt u jaarlijks € 150,00. Naast dit bedrag wordt u een uurtarief van € 40,00 voor verrichtingen, die door juristen in uw dossier worden gedaan in rekening gebracht. Indien het noodzakelijk is of indien u daar zelf voor kiest om een advocaat in te schakelen wordt een uurtarief van € 150,00 in rekening gebracht.

Door een nauw samenwerkingsverband met de vereniging Payback betalen geregistreerde leden van Payback bij Beursklacht een lager tarief bij het afsluiten van een Juridisch Service Contract:

Juridisch Service Contract voor het eerste jaar:                                                                      €       40,00
En voor de daaropvolgende jaren per jaar gedurende het lidmaatschap Payback                       €       60,00

Wat zijn anders de kosten van een Juridisch Advies Contract?

Juridisch Advies Contract                                          per jaar        €     150,00
Verrichte handelingen in uw dossier                          per uur         €       40,00
Kosten van een advocaat voor een procedure
met een afgesloten Juridisch Advies Contract            per uur         €     150,00          
Kosten van een advocaat voor een procedure
als er geen Juridisch Advies contract is afgesloten   per uur         €     200,00

Intakegesprek                                                                              €     100,00

Voor meer informatie en een volledig overzicht van de tarieven over het Juridisch Advies Contract verwijst Beursklacht u naar haar website: www.beursklacht.nl .
Het Juridisch Advies Contract staat los van de overeenkomst die de cliënten van Beursklacht reeds hebben afgesloten in het kader van aandelenlease of voor een individuele afhandeling van klachten.

Tot slot:

Wij gaan graag door met ons werk voor u in 2010 en ondanks alle tegenslagen en soms overwinningen wensen wij u fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling en vooral een gezond 2010.

Met vriendelijke groet,

Vereniging Payback